ฉันตกหลุมรักสุนัขภูเขา (และแขกของฉันไม่สามารถพาเขากลับบ้านได้ ฉันก็เลย)

ฉันไม่ควรจะเป็นเจ้าของสุนัขในเช้าวันอังคารที่ความสูง 4,730 เมตร.

นั่นไม่ใช่วิธีที่ฉันวางแผนชีวิตของฉัน ฉันอายุยี่สิบปี ฉันทำงานเป็นไกด์นำเที่ยว ฉันมีห้องเล็กๆ ในกาฐมาณฑุและกระเป๋าเป้ที่ไปทุกที่กับฉัน สุนัขไม่สมเหตุสมผล.

แต่ Khumbu ก็ไม่มีเหตุผลเช่นกัน และฉันก็ยอมสละชีวิตกับมันอยู่ดี.

---

สุนัขไม่มีชื่อ

เขาปรากฏตัวที่โรงน้ำชาใน Chhukung ในเย็นวันเดียวกับที่เรามาถึง กลุ่มของเรา แขกสี่คนจากสวิตเซอร์แลนด์ พ่อครัว คนเฝ้าประตู และฉัน เขามาที่ด้านข้างของห้องครัวแบบที่สุนัขสูงเหล่านั้นทำอยู่เสมอ ไม่รีบร้อน ไม่ขอทาน เพิ่งจะปรากฏ ภูเขาปรากฏขึ้นเมื่อเมฆเคลื่อนตัว จู่ๆ สมบูรณ์ ราวกับว่าพวกมันอยู่ที่นั่นมาตลอด.

เขาอาจจะอายุสองปี เสื้อคลุมหนาสีเทาน้ำตาลเก่า หูข้างหนึ่งที่ยืนขึ้นและข้างหนึ่งล้มลงไปด้านข้างราวกับว่าเขามีความคิดเห็นเกี่ยวกับความสมมาตร เขานั่งลงข้างประตูห้องอาหารและมองมาที่เราด้วยการแสดงออกที่สงบและจริงจังของใครบางคนที่ตัดสินใจแล้วว่าเขาเชื่อใจคุณ แต่กำลังรอดูว่าคุณสมควรได้รับมันหรือไม่.

แซนดรา แขกคนหนึ่งของฉันชาวสวิส เป็นผู้หญิงในวัย 50 ปี ซึ่งใช้เวลายี่สิบปีทำงานด้านเวชศาสตร์สัตวแพทย์ก่อนเกษียณ วางซุปลง.

“เขาชื่ออะไร” เธอถามฉัน.

ฉันถามเจ้าของบ้านพัก เจ้าของที่พักยักไหล่ เขาอยู่ที่นั่น เขาอยู่ที่นั่นตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ เขาเป็นสุนัขที่ดี.

แซนดร้ามองมาที่ฉัน “เขาต้องการชื่อ”

เราก็เลยเรียกเขาว่า Bhotey มันหมายถึงบางอย่างเช่น คนภูเขา ในภาษาถิ่น ดูเหมือนว่าเขาจะยอมรับสิ่งนี้อย่างมีศักดิ์ศรี.

---

สามวัน

สามวันที่ชุกกุง นั่นคือแผน การปรับตัวให้ชินกับสภาพอากาศ การปีนเขาไปยัง Chhukung ri เพื่อชมวิว พักผ่อนก่อนการเตรียมเกาะยอดเขา.

ภีย์ใช้เวลาทั้งสามวันกับเรา.

เขารออยู่นอกห้องอาหารในตอนเช้าและเดินไปกับเราที่จาร เขามีระบบของตัวเองสำหรับเส้นทางนี้ ไม่ใช่ข้างหลังเรา ไม่ใช่ข้างหน้า แต่อยู่ข้างๆ ชดเชยเล็กน้อย ราวกับว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมงานของเรามากกว่าที่จะเป็นเพื่อนของเรา เขารู้ว่าหินก้อนใดมั่นคงและเคลื่อนตัวไป มากกว่าหนึ่งครั้งเขาหยุด ณ จุดที่แขกคนหนึ่งของฉันกำลังจะเหยียบน้ำแข็งภายใต้ชั้นกรวดบางๆ เขายืนอยู่ที่นั่นจนกว่าพวกเขาจะสังเกตเห็นและเดินไปรอบ ๆ.

ในวันที่สอง แซนดรากำลังให้อาหารชิ้นหนึ่งของเธอกับ Dal Bhat ของเธอ และถามคำถามที่ฉันรู้คำตอบอยู่แล้ว.

“ฉันพาเขากลับบ้านได้ไหม”

ฉันบอกความจริงกับเธอ มันไม่ง่ายเลย.

---

ความจริงที่ไม่มีใครบอกคุณ

การบินสุนัขออกจากภูมิภาคเอเวอเรสต์เป็นหนึ่งในสิ่งที่ซับซ้อน มีราคาแพง และหมดอารมณ์ที่สุดที่คุณสามารถลองได้ในภูเขาของเนปาล.

ครั้งแรก: พาเขาไปที่ Lukla นั่นหมายถึงการอุ้มสุนัขหรือพาเขาไปตามทางสองวัน สุนัขที่ไม่เคยถูกจูง ที่อาศัยอยู่อย่างอิสระที่ความสูง 4,730 เมตร ตลอดชีวิตของเขา ซึ่งไม่เคยเห็นถนน รถยนต์ เมืองมาก่อน.

จากนั้น Lukla เอง รันเวย์ขนาดเท่าสนามฟุตบอลบนขอบหน้าผา ข้อจำกัดด้านการขนส่งสินค้าสำหรับเที่ยวบินนากคู่นั้นเข้มงวด การนำสุนัขขึ้นเครื่องบินต้องมีการจัดเตรียมล่วงหน้า เอกสารประกอบ ผู้ให้บริการ ใบรับรองสุขภาพจากสัตวแพทย์ที่ลงทะเบียน ไม่มีสัตวแพทย์ที่ลงทะเบียนใน Lukla.

จากกาฐมาณฑุ คุณกำลังมองไปที่การขนส่งสัตว์เลี้ยงระหว่างประเทศ ใบรับรองสุขภาพ การทดสอบการไตเตรทของโรคพิษสุนัขบ้า (ซึ่งต้องใช้เวลารอ 90 วันสำหรับประเทศส่วนใหญ่) ใบอนุญาตนำเข้าจากประเทศปลายทาง ค่าธรรมเนียมการขนส่งสัตว์ของสายการบิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสวิตเซอร์แลนด์มีโปรโตคอลความปลอดภัยทางชีวภาพที่เข้มงวดสำหรับสุนัขจากเอเชียใต้.

ค่าใช้จ่ายทั้งหมด เที่ยวบิน ค่าธรรมเนียมสัตวแพทย์ การกักกัน ใบอนุญาตนำเข้า ผู้ให้บริการ เอกสาร ดำเนินการมากกว่า $1,000 USD อย่างต่ำ มักจะ $1,500 ถึง $2,000 อาจต้องใช้เวลาเตรียมการสามถึงหกเดือนก่อนที่สุนัขจะขึ้นเครื่องบินจริงๆ.

แซนดรารู้เรื่องนี้ก่อนที่เธอจะถามฉัน เธอใช้เวลายี่สิบปีในสัตวแพทยศาสตร์ เธอรู้.

เธอถามต่อไปเพราะโฮปทำอย่างนั้นกับคุณ.

---

เช้าที่เราจากไป

เราตื่นตอนตี 5 เพื่อสืบเชื้อสาย ไฟหน้าเย็น มืด มืด เช้าที่ทั้งสวยและโหดร้าย.

ภีรออกนอกแล้ว.

เขาเดินไปกับเราเป็นกิโลเมตรแรก ผ่านกำแพงหิน ผ่านกระแสน้ำที่เยือกแข็ง ออกไปยังจารที่เปิดอยู่ ซึ่งเส้นทางจะราบเรียบก่อนทางลงสู่ดิงโบเช แซนดร้าไม่หันกลับมามอง ฉันเห็นจากวิธีที่เธอเดินว่าเธอไม่ได้มองย้อนกลับไปโดยตั้งใจ.

ฉันมองย้อนกลับไป.

ภีรหยุดแล้ว เขานั่งอยู่ตรงกลางของเส้นทาง มองดูเราไป ไม่หอน ไม่ไล่. แค่นั่งด้วยท่าทางที่สงบและจริงจังแบบเดียวกับที่เขามีในคืนแรก ราวกับว่าเขาเข้าใจตั้งแต่แรกแล้วว่านี่คือวิธีที่มันจะเป็นไปและได้ตัดสินใจที่จะสง่างามเกี่ยวกับเรื่องนี้.

แซนดร้าหยุดเดิน เธอยังไม่หันกลับมามอง แต่เธอก็หยุด.

ฉันเดินมาข้างๆเธอ.

“เขาหยุดตาม” ฉันพูด.

เธอพยักหน้าหนึ่งครั้ง กรามของเธอถูกตั้งค่า “ดี” เธอพูดในแบบที่ผู้คนพูดว่า รสเด็ด เมื่อพวกเขาหมายถึงอย่างอื่นโดยสิ้นเชิง.

เรายืนอยู่ที่นั่นครู่หนึ่ง สี่พันเจ็ดร้อยเมตร รุ่งอรุณเพิ่งเริ่มสีเทาขอบของยอดเขาเหนือเรา สุนัขนั่งตามรอยเรา เฝ้ามองอยู่ข้างหลังเรา.

จากนั้นเธอก็เริ่มเดินอีกครั้ง.

---

สิ่งที่ฉันทำต่อไป

ฉันไม่แน่ใจว่าฉันตัดสินใจเมื่อไหร่ บางทีมันอาจจะอยู่ทางสาย Dingboche บางทีอาจจะเป็นในภายหลังใน Namche เมื่อ Sandra ให้เงินฉันสำหรับอาหารของ Bhotey และถามฉันว่าฉันจะตรวจสอบเขาเมื่อฉันผ่านไปอีกครั้งหรือไม่.

บางทีมันอาจจะเป็นฤดูกาลหน้าเมื่อฉันนำทางกลุ่มอื่นและฉันผ่าน Chhukung และ Bhotey ยังคงอยู่ที่นั่นโดยยังคงจริงจังยังคงนั่งอยู่ข้างประตูห้องอาหารด้วยการแสดงออกของความอดทนและฉลาดและฉันคิดว่า: เขาสมควรได้รับดีกว่าฤดูหนาวอื่นเพียงลำพังที่ 4,730 เมตรรอคนที่ไม่กลับมา.

ฉันคุยกับเจ้าของที่พัก เขาไม่แปลกใจ เขาบอกว่าสุนัขรู้อยู่เสมอว่าคนของเขาเป็นใคร เขาแค่ต้องรอให้พวกมันคิดออกด้วย.

การนำ Bhotey ลงมาไม่ใช่เรื่องง่าย ใช้เวลาเดินทางสามครั้งในพื้นที่ เป็นเวลาที่เหมาะสมในการเดินสายจูง ดังนั้นเขาจึงวางใจได้ การปรับให้ชินกับสภาพอย่างช้าๆ สุนัขภูเขาเรียนรู้โลกล่างเป็นระยะๆ ในแบบที่เราเรียนรู้โลกที่สูงขึ้น เขาป่วยเป็นเวลาสองวันในนัมเช เขายืนอยู่ที่ขอบลานบิน Lukla และจ้องมองเครื่องบินด้วยความสงสัยที่บริสุทธิ์และเพ่งเล็ง.

แต่เขาขึ้นเครื่องบิน เขานอนทั้งเที่ยวบินไปยังกาฐมาณฑุ ศีรษะของเขาอยู่บนเท้าของฉัน.

---

สิ่งที่ฉันอยากให้คุณรู้

หากคุณตกหลุมรักสุนัขภูเขา และคุณจะเพราะ Khumbu เต็มไปด้วยพวกมัน สิ่งมีชีวิตที่ดูจริงจังและทนต่อสภาพอากาศและดูโบราณเหล่านี้ซึ่งดูเหมือนจะเข้าใจระดับความสูงและความอดทนและความเงียบได้ดีกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่ นี่คือสิ่งที่เป็นไปได้จริง:

คุณไม่สามารถรับเลี้ยงสุนัขบ้านได้ตามความเป็นจริงและนำกลับบ้านในทริปเดียวกัน. The timeline, the costs, the documentation, it is a months-long process that requires planning before you even leave for the airport. If you want to adopt a Himalayan dog, research international pet import requirements for your country before your trek. Speak to organisations like Himalayan Animal Rescue Trust (HART) in Kathmandu, who work with international adoptions and understand the paperwork.

สิ่งที่คุณสามารถทำได้บนเส้นทาง: ฝากเงินไว้กับเจ้าของที่พักเพื่อรับประทานอาหาร ขอให้เจ้าของทราบรายละเอียดการติดต่อของคุณ ถ่ายภาพและคำอธิบายของสุนัข ติดต่อองค์กรกู้ภัยเมื่อคุณกลับไปยังกาฐมาณฑุ การรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมระหว่างประเทศบางอย่างเกิดขึ้น พวกเขาเพียงแค่ใช้เวลา การวางแผน และความอดทน.

สิ่งที่ Bhotey สอนฉัน: บางครั้งการเชื่อมต่อที่คุณรู้สึกเป็นจริง บางครั้งสิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ก็ยากซึ่งแตกต่างกัน ภูเขาสอนฉันถึงความแตกต่างนั้น ผ่านสี่พันเมตร ธารน้ำแข็งที่แยกเป็นรอยแยก วันประชุมสุดยอดในทัศนวิสัยเป็นศูนย์ ไม่มีอะไรที่ง่ายที่เคยทำมา ยากก็แค่ยาก คุณตัดสินใจว่ามันคุ้มค่าหรือไม่.

เขานอนแทบเท้าของฉันขณะที่ฉันเขียนสิ่งนี้ เขามีเตียงสองเตียง เตียงหนึ่งอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของฉันในกาฐมาณฑุ เตียงหนึ่งที่บ้านพ่อแม่ของฉันในโซลูคัมบู ซึ่งเขาใช้เวลาช่วงฤดูร้อน เขายังมีหูข้างเดียวที่ยืนขึ้นและหูข้างหนึ่งที่ตกลงมาด้านข้าง ตอนนี้เขาอายุได้ห้าขวบแล้วและมีความสงบและแสดงออกอย่างจริงจังของใครบางคนที่รู้อยู่เสมอว่าสิ่งต่างๆ จะได้ผล และเพียงแค่รอให้คนอื่นๆ ตามทัน.

แซนดราส่งพัสดุภัณฑ์ทุกเดือนธันวาคมจากซูริก ขนมที่เห็นได้ชัดว่าหาไม่ได้ในเนปาล เขากินพวกมันอย่างจริงจังอย่างมีศักดิ์ศรี.

เขาไม่เคยกลับไปเหนือลูกลา บางสิ่งที่คุณทิ้งไว้บนภูเขา บางสิ่งที่คุณนำลงมากับคุณและเก็บไว้.

---

ฉันบริหาร Mount Everest Go ซึ่งเป็นบริษัทเดินป่าและสำรวจในกาฐมาณฑุ เราพาผู้คนไปที่ Khumbu และทั่วเนปาลตอนนี้ทุกฤดูกาล เราหยุดเพื่อให้พวกเขาทักทายสุนัขเสมอ เราไม่เคยรีบร้อนส่วนนั้น.

If you are travelling to the Everest region and want to support mountain dog welfare, Himalayan Animal Rescue Trust (HART) does extraordinary work across Nepal. You can donate, sponsor an animal, or enquire about international adoption, the right way, with paperwork that actually works. หรือติดต่อฉัน.